"Vrijdag sprak ik mijn moeder, ze is inmiddels 83. De laatste weken vindt ze het lastig. Haar buurvrouw heeft zorgen over het aantal mensen dat naar Nederland komt. De huishoudelijke hulp is minder genuanceerd. Ziektes, verkrachtingen, vechtpartijen, ONZE huizen, ze krijgen zomaar alles, die toon.
Mijn moeder vertelde een ander verhaal; die jonge mannen die met boten hier kwamen via Italië en Frankrijk. De regen, modder en kou. Alles achtergelaten, familie en huis. Vertrekken en niet weten of ze nog terug komen. Die jongens die sneuvelden in een vreemd land. Die begraven liggen in heel Europa. Ze schaamt zich voor de mannen die met hun arm omhoog staan te schreeuwen. Het maakt haar ook bang. Moeder is het niet eens met haar buurvrouw en met de huishoudelijke hulp. Maar ze hoort bij een zwijgende meerderheid.
Ik vertelde mijn moeder dat de vluchtingen voor mij een gezicht hebben gekregen toen ik hielp bij de crisisopvang in de Kreek. Kinderen die op de brug voor de Kreek kijken naar een paar zwanen. Die jonge vrouw, die met opgetrokken benen in de raampost zit. Haar gezicht kleurt blauw van het licht van haar telefoon. Haar starende blik, de wereld om haar heen moet het even zonder haar doen. Aan het begin van de dag hoorde ik dat er bombardementen waren geweest in de stad waar een deel van de groep vandaan komt. In mijn hoofd zit ook de vrouw die 7/8 maanden zwanger is. Zaterdag is ze verhuisd naar de volgende sporthal in Schagen. Kunnen we in Hoorn een huisje voor haar regelen, zodat er straks niet een wiegje staat in een Sporthal?
Laten we leren van het verleden. We weten dat een grote groep vluchtelingen hier blijft. We weten ook dat de huisvesting op het bordje komt van gemeente. Laten we ons daar op voorbereiden. Met tweehonderd vluchtelingen per gemeente zitten we op een flink aantal mensen dat we kunnen huisvesten. 392 gemeente x 200mensen = 78.400 mensen, in Nederland. Graag horen wij van de wethouder wat de ontwikkelingen op het gebied van de huisvesting nu zijn?
Wij vinden dat het wenselijk is dat vluchtelingen goed gehuisvest gaan worden. Wij zien goede kansen om dit te combineren met sociale woningbouw voor jongeren. Samenwerking met Intermaris is hier voor essentieel.
We horen er allemaal bij. Vluchtelingen, mensen die hier al eerder woonden, mensen die zich zorgen maken of bang zijn. Laten we met elkaar in gesprek blijven. Waar ontmoetingen en gesprekken stoppen, begint immers de polarisatie.
Hoe gek ook, toch nog even wat andere punten. Samen met D66 vragen wij aandacht voor biodiversiteit in onze gemeente. Wat is ons doel? Een grotere biodiversiteit: meer en bijzondere soorten vogels, insecten, maar ook zoogdieren in de buurt. Minder gezondheidsklachten, een schone leefomgeving, een groter geluksgevoel. Meer groen in de wijk draagt bovendien bij aan een stijging van de waarde van woningen. Een sterkere band tussen buurtbewoners en lokale natuurorganisaties en daardoor een fijne en veilige leefomgeving. Meer kennis over wat biodiversiteit is en meer bewustwording van het belang ervan. Hoorn is een hele versteende stad. Zaak om zuinig te zijn op de flora en fauna, niet als aankleding van de stad maar als onze leefomgeving. Wij vragen de wethouder of een update van het groenbeleidsplan mogelijk is.
Dat het college in de begroting aankondigt dat er in 2016 een dierenwelzijnsnotitie komt, sluit mooi aan bij de aandacht voor biodiversiteit. Wat goed dat de naamsbekendheid van Puur Hoorn zo groot is bij de raad. Puur Hoorn is een programma waarin alles wat er aan duurzaamheid al gedaan werd, is gebundeld zodat het effectiever is. Graag hoor ik van de wethouder hoeveel praatgroepen er zijn bij het programma Puur Hoorn."